Blog

Category Archives: Reportages

Wedding | Eindhoven & Kasteel Maurick Vught

Wow, what a way to open the season! Again I am writing this blog in English since the wedding couple was a beautiful mix of origins and cultures living in the UK. The bride being a Brazilian beauty and the groom having  Russian- Norwegian -Dutch roots you can imagine it felt like a destination wedding, but without the hassle of travelling and luggage handling.

The sun was inspired as well by the Brazilian touch, because it was the warmest and sunniest day of the year so far. After the bride getting ready in the hotel and the groom with his best (Dutch) man, they saw each other for the first time in church. The St. Joris Church in Eindhoven is a beautiful catholic church and walking down the aisle has a true meaning there. The ceremony was beautiful and meaningful. There were moments filled with laughter and moments of tears, remembering those who were there in their hearts.

After church we went to the Stadswandelpark, my favourite park in Eindhoven. A great place to seek some shade under the old trees. And with this couple shooting portraits is like a picknick, so elegant and in love. But the champagne was waiting in the castle so we had interrupt our magical portraits  and drive to Vught.

Kasteel Maurick in Vught is a castle as you would draw as a child. With a lovely bridge and towers it captures the typical dutch history of ages ago. For me the highlight in the garden was the white wisteria. The light underneath it was beautiful and it gave that romantic touch on every photo.

The mother of the groom opened the afternoon drinks with a traditional bride & groom kissing act. After the great kiss (a really long kiss!) it was time to cut the cake and enjoy music, speeches and champagne the rest of afternoon.

All was very relaxed and it gave me time to wander around the castle and have a sneak peak at the Orangerie. It was like walking into Eftelings’ Droomvlucht, where big numbers of flowers filled the room with a sweet parfum. A lovely venue to have dinner with all the guests. The speeches of family and friends represented what I felt during the entire day: there was such a big love between this big modern family, whom are spread all over the world. In between courses I managed to kidnap the couple for a few sunset moments in the garden, again spectacular!

After dinner there was music, lots of music! The mix of dj beats and brazilian moves got the party started immediately. Don’t believe it, just watch!

Dear bride & groom: it was a privilege to have been your wedding photographer and hopefully we meet again some time.

Love Linda

 

Kerk/ Church: St. Joriskerk Eindhoven

Trouwlocatie / Venue: Kasteel Maurick Vught http://kasteel-maurick.nl 

Bloemist / Florist: Jules Bloemenhuis Mierlo http://www.julesbloemenhuis.nl

Trouwauto / Oldtimer car: J & P Oldtimers http://www.jenpoldtimers.nl

Naar de Ardennen met Stichting Diabest

Het Diabest avontuur

“Hier begint het pad.” De gids wijst naar een begroeide helling met een modderige strook stenen naar boven. Juist. Waar ben ik in godsnaam aan begonnen echoot door mijn hoofd. Maar ach, ik ben niet voor één gat te vangen, dus ook niet voor een berg. Ik pak mijn statief-wandelstokken (ja ze bestaan), zwaai mijn camera opzij en hijs mezelf de heuvel op. Het avontuur is begonnen en there is only one way: up!

Via het vriendje van mijn zoon kwam ik in contact met Marieke, oprichtster van Stichting Diabest. Een stichting welke mensen met diabetes de gelegenheid biedt hun grenzen te verleggen tijdens een meerdaagse expeditie in de bergen. Haar enthousiasme bleek aanstekelijk en de gedachte om hier een zekere betrokkenheid in te hebben als fotograaf  liet me niet los.

Amper vier weken later sta ik bepakt en bezakt in de Ardennen voor het trainingsweekend. De expeditie wordt namelijk zeer professioneel aangepakt. Er is medische begeleiding en alle deelnemers worden gescreend of dat deelname aan de expeditie verantwoord is. De groep deelnemers is echter zo fit dat me het snot voor de ogen wordt gewandeld. Ik moet flink in de benen voor mijn plaatjes en een cursus achteruit-snelwandelen is wellicht geen overbodige luxe. Bruidjes op stiletto’s hebben toch wel een ander wandeltempo dan deze doorgewinterde outdoor club op bergstappers.

Na de eerste meters bergopwaarts zijn de benen goed wakker geschud en komt de dieselmotor langzaam op gang. De rust van de prachtige omgeving en focus op mooie composities laat tegelijkertijd de gedachtentrein wat vaart minderen. Ondanks dat ik regelmatig in het bos te vinden ben met hond en kinderen, verbaast het me dat ik dit gevoel al tijden niet meer heb ervaren. Ik wissel leuke en interessante gesprekken met groepsgenoten af met rust en stilte. Daarnaast vergt de route hier en daar ook de nodige concentratie, bijvoorbeeld op glibberige modderhellingen of het in stand houden van de bloedtoevoer naar ijskoude voeten tijdens een rivieroversteek.

Een ander leuk aspect van dit initiatief is het opdoen van nieuwe contacten. Je kent elkaar amper, maar doordat er een gezamenlijk doel wordt nagestreefd ontstaat er al snel een sterk groepsgevoel. Althans, zo heb ik dat ervaren. De variatie in leeftijd en het divers palet aan karakterkleuren maakt de dynamiek binnen zo’n groep erg interessant. Bovendien is niemand vies van een grapje en is er een behoorlijk incasseringsvermogen. Anders was het mogelijk toch nog een zwaar weekend geworden (de laatste deelnemer aan de bergmodeshow heb ik hierbij buiten beschouwing gelaten).

Aangezien deelname aan het weekend een vrij impulsieve aangelegenheid was, hield ik rekening met een rug of knie welke deze uitspatting minder op prijs zouden stellen. De gewrichten hebben zich echter wonderbaarlijk gehouden na de eerste dag. Ook van blaren in de spiksplinternieuwe bergschoenen is geen sprake. Desalniettemin kom er ik niet zonder blessures van af en heb ik hoogstwaarschijnlijk met de nieuwe schoenen toch het nodige geforceerd. Met twee ontstoken pezen moet ik de tweede wandeldag voorbij laten gaan en kom ik die dag niet verder dan de 30 meter naar het terras. Gelukkig is er meer fotografietalent in de groep aanwezig en draag ik met het volste vertrouwen een camera over om het weekend in zijn geheel vast te kunnen leggen.

Dames en heren van Stichting Diabest en deelnemers aan de expeditie: bedankt voor de gastvrijheid, gezelligheid en jullie vertrouwen in mij als fotograaf. Deelnemers, ik ben enorm onder de indruk van jullie doorzettingsvermogen en de manier waarop jullie omgaan met de fysieke ongemakken welke gepaard gaan met diabetes. Controleren, controleren en nog eens controleren. Meten is immers weten. Dingen die voor mij vanzelfsprekend lijken, zoals voeding en inspanning vergen continue jullie aandacht. Het (medisch)wetenschappelijke tintje wat het weekend zo heeft gekregen is voor mij bovendien bere-interessant en leerzaam.

Nogmaals dank en ik hoop dat de foto’s de kers op de taart zijn van dit superweekend!

Linda

Menu